Arap Baharı`nın bize öğrettikleri

Bugün: 20-05-2012

Haftanın Anketi

Çok Okunanlar

Çok Yorumlananlar

Hayber Gürsoy

Arap Baharı`nın Çiçekleri

Email: haybergursoy@hotmail.com

Arap halkları petrol ile tanıştıktan sonra aradıkları huzuru bir türlü bulamadı. Batı ve Amerika`nın kontrol ve baskısını 1900`lerden beri enselerinde hissettiler. Böldüler,parçaladılar,bu ülke yönetimlerine

Arap halkları petrol ile tanıştıktan sonra aradıkları huzuru bir türlü bulamadı. Batı ve Amerika’nın kontrol ve baskısını 1900’lerden beri enselerinde hissettiler. Böldüler,parçaladılar,bu ülke yönetimlerine kuklalar getirdiler. Libya’da Ömer Muhtar direnişi,Kaddafi’nin ABD-İngiliz kuklası İdris’i devirip petrolü millileştirme süreci, Mısır’da Cemal Abdülnasır’ın, İran’da Muhammed Musaddık’ın de petrolü millileştirmesinin arkasından devrilmesi,bir türlü çözülemeyen Filistin sorunu…Kendi kuklalarını iktidarlara getiremeyince de mevcut iktidardakileri tehlikeli,diktatör,terörist,aşırı radikal,şiddet yanlısı v.s olarak ilan edip meşruiyetlerini sorguladılar,iktidarlarını devirdiler. Yangın hiç sönmedi. Kazan kanamaya devam ediyor. Bu gidişle daha ne kadar süreceği belli değil.

Ayağa kalkan Arap halkları dalga dalga yayılan,30 yıllık iktidarları birer birer deviren büyük ve asla küçümsenmeyecek bir mücadele başlattılar. Araplar için asla küçümsenmeyecek büyük bir hareketti.

Halkların talebi çürümüşlüğün,zalimliğin sembolü olan işbirlikçi kukla diktatörlerin devrilmesi idi. Mısır,Yemen,Libya,Bahreyn,Fas,Tunus, Cezayir…Köhnemiş diktatörlükleri halkların hedefindeydi. Bu isyan sonunda kimi diktatörler gitti,bazılarının yerine yeni diktatörler geldi. Buna rağmen Mısır’da olduğu gibi isyan devam ediyor,halkın talepleri sürüyor. Libya ve Suriye,Arap Baharı ile ilgisi olmayan petrol kaynaklı entrikaların sonucu olarak gündeme gelmiştir. Libya ve Suriye’de halkın hoşnutsuzluğunu emperyalistler demokrasi adına bu hareketleri yedekleme telaşındalar. Bu ülkelerdeki her olumsuzluğu abartarak karşı çıkan batılı ülkeler sözkonusu Lübnan,Ürdün,Suudi Arabistan,Mısır Ordusu olunca seslerini çıkarmıyorlar.

Bir tanıdık Mısır gezisinden sonra tanık olduklarını aşağı yukarı şöyle anlattı.

-Oradakilere sordum. ‘Siz ne yaptınız? Mübarek’i devirdiniz yerine askeri bir cunta getirdiniz? İyi mi oldu? Bu kadar çaba,dökülen kan bunun için miydi?’

-Hayır. Çok iyi oldu. Sizin bilmediğiniz şeyler oldu. Biz bir kere çok şey öğrendik. Değiştirmek için bir araya gelmeyi,birlikte hareket etmeyi,örgütlenmeyi,özgürlük istemeyi,hak talep etmeyi öğrendik. Bunlar bizim için çok şey demekti. Bu bahar Mübarek’i devirdik. Yerine gelenleri devirmek başka bahara kaldı.

İşin özü sanırım bu cümlelerde saklı.

Bazılarına göre Amerikalı ve Avrupalı emperyalist kendi çıkarları doğrultusunda ve kışkırtmasıyla olmuştur. Eskiyenleri yeni işbirlikçileriyle değiştirmişlerdir,krallıkların yerini parlamenter sistemin düzen bekçileri almıştır,v.s. Kısaca değişen bir şey olmamış,daha kötüye gitmiştir. İsyanın başlama nedenleri kokuşmuş,çürümüş iktidarları alaşağı etme talebiyle başlamış ama emperyalistler kontrol ve yedeklemeyi başarmışlardır. Halihazırda iktidarda olan Suudi,Ürdün,Kuveyt,Bahreyn gibi krallıkların devamına bu emperyalist ülkeler ses çıkarmıyorlar.

Arap Halkları zalimleri,kralları yıkmak için ekonomik,siyasi talepleriyle harekete geçince inisiyatif sorunu yaşandı. İnsanlar sokağa döküldüğünde hareketin önderliği, inisiyatifi ilerici güçlerden, bu inisiyatifi ve kontrolü ele geçiren,eski krallıkları kollayan,hamiliğini yapan yine aynı emperyalist ülkeler olmuştur. Kısaca inisiyatifi ilerici güçler değil,emperyalistler ele geçirmişlerdir. Burada halklara emperyalistlerin oyuncağı olduğu gibi bir suçlama yapmak,BOP projesi olarak nitelendirmek haksızlıktan başka bir şey değildir.

Bu onların işi ise emperyalist ülkelerin neden durdukları yerde bu riske girmeleri gerekiyordu? Karşılarına isyan etme deneyimi kazanacak halkları almak ne kadar akıllıca bir işti? Bunu BOP projesine bağlayarak geride kalanların da bu akıbete uğrayacaklarını,tarihsel olarak mücadele eden güçlerin rolünü emperyalistlere yüklemek bir akıl tutulması değilse nedir? Halkların gücünü küçümsemek ya da hiçbir zahmete katlanmak istemeyenlerin yaptığı şeyi yapmak,kara çalmaktır.

Bir başka baharı beklemeyen Arap Halklarının mücadelesi ve yerine getirilmeyen talepleri sürüyor.

28.01.2012

Bu Yazı 207 Kez Okunmuş